POWRÓT

SEMESTR VI

Aplikacja QGIS, OpenOrienteering Mapper


Spis treści rozdziału - tutaj kliknij

Wstęp
OpenOrienteering Mapper
Quantum GIS (QGIS)


 

Wstęp

   

    Głónym celem ćwiczeń jest przekazanie informacji niezbędnych do zaprojektowania i wykonania grafiki dla stron WWW, do prezentacji multimedialnych, publikacji oraz przekazanie wiedzy o kierunkach rozwoju nowych narzędzi i technologii stosowanych do tworzenia wysokiej jakości grafiki komputerowej dla stron internetowych oraz map tematycznych terenu dla Systemów Informacji Przestrzennej. Tematy ćwiczeń realizowane będą z wykorzystaniem aplikacji Open Source, takich jak Quantum GIS (QGIS) i OpenOrienteering Mapper.
    Quantum GIS (QGIS) jest przyjaznym oprogramowaniem GIS, które pracuje na platformach GNU/Linux, Unix, Mac OSX oraz MS Windows. QGIS pozwala na przeglądanie, wyświetlanie, edycję i tworzenie danych wektorowych, rastrowych oraz bazodanowych w różnych formatach, włączając format ESRI shapefile,

MapInfo tab, przestrzenne dane PostgreSQL/PostGIS, wektorowe i rastrowe warstwy GRASS-a czy GeoTiff. Poprzez integrację z systemem GRASS daje QGIS możliwość wykonywania zaawansowanych analiz. Posiada także możliwość wyświetlania warstw OGC: WMS i WFS.
    OpenOrienteering Mapper - rozwijająca się aplikacja oparta na koncepcji Open Source, przeznaczona do zrobienia własnej mapy, którą z powodzeniem możemy wykorzystać do szkolenia i organizacji imprez na orientację. Jest prostym intuicyjnym programem, łatwym w obsłudze i doskonałym narzędziem dla osób, które zaczynają przygodę z tworzeniem map.
Kto korzysta Quantum GIS (QGIS)

  • webmaster strony internetowej z serwerem QGIS, pokazującej najnowsze dane przestrzenne,
  • informatyk, którego zadaniem jest gromadzenie informacji o klientach w dużej korporacji hadlowej,
  • dziennikarz, którego zadaniem jest przygotowanie map dla gazety,
  • urzędnik, który udostepnia zbiory najbardziej aktualnych map,
  • zaopatrzeniowiec, który optymalizuje system dostaw i przewozów,
  • menadżer, podczas przygotowania prezentacji multimedialnej,
  • architekci, podczas tworzenia projektów osiedli.

    Tworząc własną mapę z wykorzystaniem OpenOrienteering Mapper oraz QGIS, poznamy możliwości wymienionych aplikacji oraz metody pozyskiwania danych do tworzenia własnej mapy na której będą naniesione;

  • osiedla,
  • obiekty przemysłowe, rolnicze i socjalno-kulturalne,
  • koleje i urządzenia z nimi związane,
  • drogi i urządzenia z nimi związane,
  • wody i urządzenia z nimi związane,
  • roślinność, uprawy i grunty,
  • granice,
  • a w niektórych sytuacjach rzeźbę terenu.

Tak przygotowana mapa z kolei będzie uzupełniana o takie informacje jak:

  • skala i podziałka mapy,
  • nazwa mapy,
  • skróty z objaśnieniami,
  • legenda znaków umownych,
  • nazwy ulic i ważnych obiektów,
  • siatkę z opisami współrzędnych.

    W dalszej kolejności, zgodnie z celami dla przedmiotu, przygotowane mapy będą wykorzystane do tworzenia wysokiej jakości grafiki komputerowej dla stron internetowych, map tematycznych terenu dla Systemów Informacji Przestrzennej oraz dokumentów do prezentacji i druku. Niżej przykład opracowanej mapy terenu przylegającego do kampusu KPSW. Mapa została wykonana w oparciu o informacje bezpośrednio odczytane w terenie oraz w oparciu o informacje pozyskane ze strony geoportalu http://geoportal.gov.pl/ w postaci ortofotomapy i mapy topograficznej.
Tutaj do pobrania mapa terenu przylegającego do kampusu KPSW oraz terenu kampusu KPSW.

Do góry


 

OpenOrienteering Mapper

     
   

    OpenOrienteering Mapper to aplikacja, która została stworzona na potrzeby osób, które które zaczynają przygodę z tworzeniem map, w naszym przypadku do biegów na orientację. Cechuje ją prostota, dlatego z powodzeniem może być wykorzystana do nauki tworzenia prostej mapy. Przy tworzeniu nowej mapy program sam wskazuje początkowe kroki, a w pasku dolnym cały czas widoczne są wskazówki dotyczące działania poszczególnych przycisków.
    Dla ułatwienia kreślenia nowej mapy, w pierszym etapie jako tło należy wgrać zeskanowaną mapę podkładową. Podkład może mieć dowolną skalę. Kolejne czynności sprowadzają się do kreślenia nowej mapy na tle podkładu.

Tworzenie nowej mapy
    Nową mapę tworzy się poprzez menu Plik -> Nowy. Po kliknięciu wyświetlane jest okno dialogowe, z którego można wybrać skalę mapy i zestaw znaków, który będzie użyty do tworzenia nowej mapy. W naszym przypadku skalą bazową jest 1 : 10000 i zestaw znaków opisany jako ISOM_cs_10000. ISOM, określa Międzynarodowym Standardem znaków do biegów na orientację.
Wyrównanie i skalowanie mapy podkładowej
    Często mapa podkładowa ma inną skalę niż nowo kreślona mapa. Dlatego ważną czynnością jest nadanie plikowi podkładowemu określonego układu współrzędnych. Czynność ta nosi nazwę georeferencji. Georeferencję możemu nadać na dwa sposoby. W pierwszym przypadku wykorzystywany jest inny plik, przedstawiający ten sam obszar i posiadający nadane współrzędne. Natomiast w drugim korzystamy ze współrzędnych zawartych w opisie pliku (np. współrzędne na ramce mapy topograficznej). W naszym przypadku wartości georeferencji są ustawione w oknie dialogowym, które jest dostępne z menu Mapa -> Georeferencje .... Okno to podzielone jest na trzy sekcje: Mapa systemie odniesienia, Punkt odniesienia i Północ mapy.
    Istnieją również możliwości bezpłatnego pobrania z internetu materiałów podkładowych z georeferencją (przede wszystkim ortofotomapę, mapę topograficzną, czy warstwę budynków z BDOT). W tym celu musimy skorzystać z tzw. klienta WMS, czyli programu, który pozwala na wyświetlanie i pobieranie danych z dowolnych serwisów WMS. WMS, czyli Web Map Service to międzynarodowy standard internetowego udostępniania map w postaci rastrowej. Jest on wykorzystywany na większości stron WWW, poza takimi korporacjami jak Google, która używa własnego standardu. Działanie klienta WMS polega na wysłaniu zapytania do serwera, który udostępnia mapę. W zapytaniu definiujemy zwykle parametry żądanej mapy (warstwy, zakres terenu, układ współrzędnych), a w odpowiedzi przesyłany jest nam obraz mapy w formacie rastrowym.
    Istnieje wiele układów wspórzędnych z których na obszarze Polskie mają zastosowanie; układ 1942, 1965, GUGIK 80, 2000, PUWG 1992 - większość współczesnych map Polski wykorzystuje ten układ, UTM, WGS 84 - układ rozpowszechniony wraz z rozwojem nawigacji satelitarnej, xwanej w skrócie GPS. Większość nowo wydanych map jest zgodna z tym układem. Podczas pobierania z internetu materiałów podkładowych, należy pamiętać, że poszczególne serwisy WMS mogą udostępniać dane w różnych układach współrzęnych (w Polsce najczęściej są to - Układ 1992 lub Układ 2000), co może komplikować sytuację Rozwiązaniem jest zdobycie programu, który potrafi wykonać transformację pliku rastrowego z jednego układu współrzednych do drugiego lub unikanie pobierania podkładów z serwisów udostępniających dane w różnych układach.
    Niżej OpenOrienteering Mapper z otwartą mapą podkładową obszaru Jelenia Góra - KPSW

Do góry


 

Quantum GIS (QGIS)

   

    QGIS jest szeroko stosowany na świecie przez profesjonalistów, jednostki rządowe i samorządowe, uniwersytety, studentów i innych użytkowników do wielu zadań, począwszy od wyświetlania danych rastrowych i wektorowych (szczególnie użyteczna jest tu możliwość dostępu do warstw PostGIS), do kompleksowych i wyspecjalizowanych analiz poprzez wykorzystanie modułów GRASS-a (GRASS GIS (Geographic Resources Analysis Support System) - program do tworzenia, analizy i przetwarzania danych geoprzestrzennych). QGIS jest często wykorzystywany do zastąpienia bądź zintegrowania funkcjonalności programów płatnych; przeprowadzonych zostało kilka migracji z oprogramowania płatnego do QGIS - są także w trakcie realizacji. Dotyczy to zarówno małych jak i dużych firm oraz administracji publicznej.

Uruchamianie QGIS
Aby włączyć QGIS wybierz jego ikonę z menu Start >Programy > QGIS Lyon> QGIS Desktop 2.12.3. Powinien ukazać się pusty obszar mapy i pusta legenda.

Niżej Program QGIS i utworzona w tym programie mapa zawierająca kilka warstw.

QGIS umożliwia wyświetlanie i nakładanie na siebie danych wektorowych i rastrowych będących w różnych formatach i odwzorowaniach, bez konieczności ich konwersji do jednego wspólnego formatu, m.in.:

  • formaty wektorowe obsługiwane przez bibliotekę OGR (shp, tab, GML, SDTS) oraz dane przestrzenne z bazy PostgreSQL/PostGIS
  • formaty rastrowe obsługiwane przez bibliotekę GDAL (GeoTiff, jpeg, png, Erdas Img, Arcinfo Ascii Grid)
  • rastrowe i wektorowe warstwy z bazy GRASS (lokacja, mapset)
  • dane przestrzenne dostępne online poprzez Web Map Service (WMS) lub Web Feature Service (WFS).

    W oknie warstw wyświetlane są wszystkie wczytane warstwy (rastrowa, wektorowe i inne). warstwa może mieć dwa stany; widoczna/niewidoczna - ukrywana przez odznaczenie X, aktywna/nieaktywna - aktywacja następuje poprzez zaznaczenie. Dodatkowe funkcje QGIS-a to możliwość wykonania obliczeń odległości między dwoma punkatami, długości łamanej, powierzchnię obszaru oraz kąt między dwoma odcinkami.


Do góry


   

 

 (C) 2011 - 2017 Wydział Przyrodniczo - Techniczny KPSW. All Rights Reserved