POWRÓT

SEMESTR IV

Proces projektowania. Proces redagowania dokumentacji. (Opracowano na podstawie Autodesk Inventor, Professional 2018PL/2018+/Fusion 360, Autor - Andrzej Jabłoński, Metodyka projektowania)


Spis treści rozdziału - tutaj kliknij

Proces projektowania. Dokumentacja rysunkowa - wprowadzenie
Wstawianie rzutów, przekrojów i szczegółów
Wprowadzanie wymiarów i opisów
Edycja tabelki rysunkowej i jej zawartości
Ćwiczenie do tematu


 

Proces projektowania. Dokumentacja rysunkowa - wprowadzenie

   

   Projektowanie zaczyna się od utworzenia trójwymiarowego (3D) parametrycznego modelu rzeczywistego obiektu. Obiektem jest zespół, który składa się z części.
Typowy proces wspomaganego komputerowo projektowania obejmuje następujące operacje:

  • modelowanie części (3D),
  • modelowanie zesołu (3D),
  • redagowanie dokumentacji 2D i 3D,
  • modyfikacja projektu.

   Tutaj możesz pobrać zbiór podstawowych informacji o Autodesk Inventor przygotowany przez zespół redakcyjny Autodesk Inventor. Tytuł Pierwszy projekt »»» 


   Po wykonaniu modelu części lub zespołu kolejnym krokiem jest wykonanie dokumentacji rysunkowej w postaci rysunków części (rysunki wykonawcze) czy zespołów (rysunki złożeniowe). Wykonywanie rysunków odbywa się w środowisku przystosowanym (układ kart i paneli menu wstążkowego) dla potrzeb tworzenia rysunku. Nowy rysunek tworzymy w oparciu o szablon z rozszerzeniem .idw (standard.idw). Nowy standardowy rysunek zawiera ramkę i tabelkę rysunkową zgodną z regulacjami ISO, co zostało pokazane na poniższych rysunkach. Domyślnie wybrany jest format A3 w układzie poziomym. Na rysunku pokazano dodatkowo widok (z rozwinięciem) przeglądarki obiektów z dostępnymi dla standardowego szablonu zasobami. W celu modyfikacji wymiarów arkusza należy w przeglądarce obiektów zaznaczyć arkusz i z menu kontekstowego wybrać edycję arkusza. Zmianę koloru tła arkusza można przeprowadzić z karty Narzędzia/ Panel Opcje - ustawienia dokumentu. W zakładce arkusz wybieramy odpowiednie kolory dla poszczególnych części arkusza. Z tabeli rysunkowej i ramki możemy zrezygnować przez usunięcie odpowiedniej pozycji w przeglądarce obiektów.

 

Do góry


 

Wstawianie rzutów, przekrojów i szczegółów

   

   Wstawianie rzutów rozpoczynamy od rzutu bazowego. Po wywołaniu polecenia należy wybrać plik części/zespołu z którego będzie wykonywany rysunek, jego orientację (tj. z której "strony" będzie pokazany rzut), podziałkę (skala widoku) oraz styl. Inną niż dostępną orientację można uzyskać przez wybór ikony pod sekcją orientacji rzutu (v.2014). W wersji 2017 należy wtedy użyć opcji "Niestandardowa orientacja widoku" przycisku - opcji menu kontekstowego kostki widoku. Dostępne są dwa style pokazywania linii/krawędzi niewidocznych w rzucie i cieniowanie:

 

   W celu praktycznej realizacji dalszej części ćwiczenia pobierz w tym miejscu plik o nazwie Tuleja »»» 




Tuleja



Rzuty na rysunek wstawiamy przy pomocy karty Wstaw widoki

   Po wstawieniu rzutu, można go poddać edycji przez podwójne kliknięcie w wybrany rzut. Otwiera się ponownie okno Własności rzutu ale już bez możliwości zmiany orientacji. Pozostałe dwie zakładki umożliwiają zmianę np. wyświetlania gwintów czy pokazywania krawędzi stycznych (zakładka opcje wyświetlania).
   Dodatkowe rzuty tworzymy poleceniem rzut lub pomocnicz. Utworzenie dodatkowego rzutu jest realizowane przez wskazanie wybranego rzutu, wskazanie położenia widoku (jednego lub kilku) w wybranym kierunku oraz wykonanie (przez opcję utwórz w menu kontekstowym). Utworzone rzuty są automatycznie wyrównywane. Istnieje możliwość zmiany ich położenia względem arkusza.

   Wstawienie przekroju na rysunek jest realizowane poleceniem przekrój. Należy wskazać widok (rzut) z którego ma być wykonany przekrój a następnie pokazać linię przekroju. Zakończenie linii przekroju odbywa się z menu kontekstowego (kontynuuj). Wyświetla się wówczas dodatkowe okno własności przekroju. W oknie tym można zmienić styl wyświetlania przekroju, określić głębokość przekroju i metodę rzutowania (dla przekrojów łamanych).

   Pokazywanie szczegółów odbywa się przez polecenie szczegół karty Wstaw widok. Po wybraniu rzutu bazowego należy ustawić właściwości szczegółu. Oprócz skali i stylu wyświetlania szczegółu należy określić kształt krawędzi zaznaczenia szczegółu na rzucie bazowym (okrąg lub prostokąt) oraz wygląd samego szczegółu (kształt wycięcia - linia poszarpana lub gładka). Następnie kolejno wskazujemy środek szczegółu i wielkość szczegółu na rzucie bazowym oraz położenie widoku szczegółu na arkuszu. Po wskazaniu wszystkich danych okno szczegół zamknie się automatycznie. Uwaga: zamknięcie okna przyciskiem OK przed wskazaniem wszystkich danych lokalizacji szczegółu powoduje przerwanie polecenia.

   W przypadku długich elementów, tzn. takich w których jeden z wymiarów jest znacznie większy od pozostałych, istnieje konieczność wykonywania przerwań w widoku. W module tworzenia rysunków zapewnia to polecenie przerwanie. Polecenie to zastępuje we wskazanym miejscu (obszarze) danego widoku fragment elementu symbolem przerwania jednocześnie zapewniając zachowanie wymiarów gabarytowych całego elementu.
   W celu pokazania niewidocznych fragmentów części stosuje się wyrwanie. Polecenie to wymaga użycia szkicu skojarzonego z rzutem (widokiem) zawierającego zamknięty profil. Tworzony szkic będzie skojarzony z danym widokiem, jeżeli w czasie wywołania polecenia szkic dany widok będzie zaznaczony. Bez tego zaznaczenia szkic nie będzie powiązany i polecenia wyrwanie nie będzie można zrealizować.

Do góry


 

Wprowadzanie wymiarów i opisów

   

   W trakcie tworzenia modelu nadawane są wymiary poszczególnym elementom tworzącym dany obiekt. Wymiary te mogą zostać użyte do wymiarowania rysunku. Oprócz tych wymiarów istnieje możliwość utworzenia nowych wymiarów. Importować można wszystkie wymiary zastosowane w modelu lub wybra-ne. W wybranym rzucie z menu kontekstowego wybieramy opcję Pobierz opisy modelu lub polecenie Odtwórz z karty Opisz/panel Wymiar. Polecenie to wymaga wskazania kolejno:

  • Należy wskazać rzut, w którym pobieramy wymiary z widoku. Jeżeli polecenie zostało wybrane z menu kontekstowego to wybrany jest aktywny rzut.
  • Źródłem wymiarów mogą być całe części lub wybrane elementy składowe modelu.
  • Należy wskazać te wymiary ze wszystkich istniejących w modelu, które mają być użyte na rysunku. Wymiary mogą być wybierane pojedynczo lub oknem.

   Uzyskane w ten sposób wymiary na arkuszu mogą być modyfikowane (przesuwane, zmieniane położenie tekstu wymiarowego, usuwane). Modyfikacja polega na wybraniu poszczególnych wymiarów przez kliknięcie i następnie przesunięcie wybranej części wymiaru przy wciśniętym lewym przycisku myszy. Do usunięcia wymiaru wystarczy zaznaczenie wymiaru i użyciu menu kontekstowego (polecenie Usuń) lub klawisza Delete. Podwójne kliknięcie w wybrany wymiar powoduje przejście do okna edycji wymiaru z możliwością modyfikacji tekstu wymiarowego oraz innych ustawień wymiaru (wygląd wymiaru). Istnieje możliwość uzupełnienia tekstu wymiarowego, wstawienia symbolu czy wstawienia tolerancji. W przypadku wstawiania wymiarów warto odznaczyć opcję Edycja wymiaru w czasie jego tworzenia. Program nie będzie wówczas automatycznie otwierał okna edycji wymiaru.

   Wyglądem wymiarów steruje styl wymiarowania. Zmiana stylu wymiarowania dostępna jest z menu kontekstowego dowolnego wymiaru. Następuje wówczas przejście do okna edytora stylów i standardów, gdzie istnieje między innymi możliwość zmiany wyglądu/definicji nowego stylu wymiarowania.

Przykład

Do góry


 

Edycja tabelki rysunkowej i jej zawartości

   

   Większość operacji tworzenia i edycji stałych elementów rysunku inicjuje się za pomocą Menu kursora. Stałymi elementami są: ramka i tabelka rysunku. Ogólny i działający w każdej wersji programu Autodesk Inventor algorytm tych operacji jest następujacy:

  • Zainicjować operację za pomocą Menu kursora rozwiniętego na własciwym obiekcie w przegladarce.
  • Wykonać operacje edycyjne obiektu.
  • Zakończyć operację edycyjną za pomocą Menu kursora.

   W czasie prac edycyjnych możemy wykonać:

  • Usunąć tabliczkę rysunkową i obramowania.
  • Wstawić tabliczkę rysunkową i obramowania.
  • Wypełnianie pól tabliczki rysunkowej.
  • Zdefiniować własną tabliczkę rysunkową.

Do góry



 

Ćwiczenie do tematu

   

Ćwiczenie do tematu

Przebieg ćwiczenia

   Wykonaj pełną dokumentację rysunkową dla suwak.ipt (w tym jeden z rzutów w postaci przekroju) Plik o podanej nazwie jest do pobrania tutaj »»» 


Do góry


   

 

 (C) 2021 Wydział Nauk Medycznych i Technicznych KPSW. All Rights Reserved